Snurken bij vrouwen: waarom het anders is en wat helpt

Snurken geldt nog steeds als iets van mannen. Het gevolg: vrouwen die snurken praten er zelden over, zoeken er later hulp voor en worden er zelfs door artsen minder snel serieus in genomen. Dat is jammer, want snurken bij vrouwen komt veel vaker voor dan het cliché wil, en er is goed iets aan te doen. Zeker als je weet welke oorzaken bij vrouwen een extra rol spelen.

Hoe vaak snurken vrouwen?

Vaker dan de meeste mensen denken. In bevolkingsonderzoek geeft grofweg een kwart tot een derde van de volwassen vrouwen aan regelmatig te snurken. Dat is minder dan bij mannen, maar het is bepaald geen zeldzaamheid.

Interessanter is wat er met de leeftijd gebeurt. Voor de overgang snurken vrouwen duidelijk minder dan mannen van dezelfde leeftijd. Na de overgang trekt dat verschil grotendeels bij. Een grote studie onder ruim duizend vrouwen liet zien dat ademhalingsproblemen tijdens de slaap na de menopauze ongeveer drie keer zo vaak voorkomen als ervoor. Snurken is daarvan de mildste en meest hoorbare vorm.

Dat je er als vrouw "te netjes" voor zou zijn, is dus vooral beeldvorming. En die beeldvorming heeft een vervelende bijwerking: vrouwen schamen zich er vaker voor en stellen hulp uit, terwijl de oorzaken meestal heel gewoon en vaak goed aan te pakken zijn.

Welke oorzaken spelen bij vrouwen mee?

De basis is bij iedereen hetzelfde: snurken is trillend, slap weefsel in een luchtweg die te nauw is geworden. Hoe dat komt, lees je uitgebreid in waarom snurk je: de oorzaken op een rij. Bij vrouwen komen er een paar factoren bij die in de standaardlijstjes vaak ontbreken.

Herken je vooral de bovenste rijen, dan is dat eerder geruststellend dan verontrustend: het verklaart waarom je "ineens" bent gaan snurken terwijl je nooit een snurker was.

De overgang als kantelpunt

Veel vrouwen merken het in dezelfde periode: rond de overgang wordt de slaap lichter, komen er opvliegers en begint (of verergert) het snurken. Dat is geen toeval, en het betekent niet dat je iets fout doet. De hormonen die je luchtweg 's nachts stevig hielden, nemen af, en dat effect is in onderzoek duidelijk terug te zien.

Het goede nieuws: de maatregelen die helpen zijn dezelfde als voor iedereen, en ze doen er in deze fase juist méér toe. Een vrije neus, je zij als slaaphouding, terughoudend zijn met alcohol in de avond en een vast slaapritme. Slaap je in deze periode sowieso onrustig, lees dan ook slecht slapen in de overgang, dat gaat dieper in op opvliegers en nachtelijk wakker liggen.

Wat helpt?

Wat werkt, hangt af van waar het geluid vandaan komt. Grofweg: neus of keel.

Komt het (mede) uit je neus, wat bij hooikoorts, een gevoelig slijmvlies, zwangerschap en de overgang vaak zo is: houd de neusroute open. Een zoutspoeling of neusdouche voor het slapen, niet te droge slaapkamerlucht, en eventueel een neusstrip of neusspreider die de neusvleugels mechanisch openhoudt. Uit een overzicht van veertien studies blijkt dat zulke hulpmiddelen de neusademhaling meetbaar makkelijker maken; stilte beloven ze niet, maar bij neussnurkers is dat vaak precies het verschil tussen mond open en mond dicht.

Komt het uit je keel, dan draait het om houding en gewoonten: van je rug af blijven (desnoods met een trucje als een tennisbal in een sokkenrol op je rug), alcohol in de avond beperken en een gezond gewicht. Voor hardnekkig keelsnurken is de snurkbeugel het best onderbouwde hulpmiddel; een eerlijke vergelijking van alle opties vind je in anti-snurk middelen vergeleken.

Wanneer naar de huisarts?

Hier is een punt dat specifiek voor vrouwen belangrijk is: slaapapneu, de serieuzere broer van snurken, wordt bij vrouwen vaker over het hoofd gezien. Niet omdat het er niet is, maar omdat het er anders uitziet. Waar het klassieke beeld bestaat uit luid gesnurk met hoorbare ademstops, melden vrouwen vaker "vage" klachten: aanhoudende vermoeidheid ondanks genoeg uren in bed, ochtendhoofdpijn, somberheid of concentratieproblemen.

Ga naar de huisarts als je een of meer van deze punten herkent:

• Iemand heeft gehoord dat je adem 's nachts stokt of stopt.
• Je wordt regelmatig wakker met hoofdpijn of een droge mond, of je schrikt wakker met een gevoel van benauwdheid.
• Je bent overdag aanhoudend moe, ook na nachten die lang genoeg waren.
• Het snurken is in korte tijd flink erger geworden zonder duidelijke aanleiding.

Noem bij de afspraak expliciet dat je snurkt en wat er is opgevallen. Juist omdat de klachten bij vrouwen minder "klassiek" zijn, helpt het om het snurken zelf op tafel te leggen.

Veelgestelde vragen